Postanowienie w przedmiocie umorzenia kary grzywny

II K 1234/23

Poznań, dnia 24 maja 2024 r.

POSTANOWIENIE

Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu Wydział II Karnyw składzie następującym:Przewodniczący: SSR Anna Kowalska

po rozpoznaniu w dniu dzisiejszym

sprawy

Jan Nowak

przebywającemu w Zakładzie Karnym we Wrocławiu

w przedmiocie umorzenia orzeczonej kary grzywny i kosztów sądowych

na podstawie art. art. 51 k.k.w. i art. 206 § 2 k.k.w. w zw. z art. 51 k.k.w.

postanawia

nie uwzględnić wniosku skazanego o umorzenie kary grzywny i kosztów sądowych orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego - Poznań-Stare Miasto w Poznaniu z dnia 15 marca 2023 roku w sprawie II K 4321/22.

UZASADNIENIE

Skazany złożył wniosek o umorzenie orzeczonej kary grzywny i kosztów sądowych, uzasadniając jednocześnie swój wniosek, iż jego aktualny stan majątkowy nie pozwala uiścić grzywny i kosztów z uwagi na fakt odbywania kary pozbawienia wolności.Sąd jednak nie przychylił się do wniosku skazanego, gdyż Sąd orzekający, wydając wyrok skazujący, doszedł do przekonania, że grzywna i koszty mogą być uiszczone przez skazanego, gdyż nie zachodzą przesłanki z art. 58 § 2 k.k. i 624 § 1 k.p.k.. Skazany musiałby wykazać, że podstawy do ich umorzenia zaistniały w okresie od wydania wyroku do czasu złożenia wniosku. (tak np. S.A. w postanowieniu z dn. 12 kwietnia 2017 r., II AKz 123/17, opubl. OSNKW 2017/5/45). Należy w tym miejscu podkreślić, iż w czasie orzekania przez Sąd Rejonowy Jan Nowak był już w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności, orzeczonej za popełnienie innego przestępstwa, a mimo to na rozprawie dnia 15 marca 2023 r., w trybie art. 387 k.p.k., oskarżony złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie m.in. kary grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) zł. Każda stawka. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów sądowych i opłaty sądowej.Zdaniem Sądu wniosek skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Możliwość umorzenia grzywny rozważa się dopiero, gdy skazany grzywny nie uiścił, ani nie ściągnięto jej przymusowo, ani nie było możliwe lub celowe wykonanie grzywny w formie zastępczej takiej jak orzeczenie zastępczej kary pozbawienia wolności (art. 51 k.k.w.). Sam fakt odbywania kary pozbawienia wolności nie może więc być wystarczającą przesłanką do umorzenia należności sądowych, bowiem wówczas pobyt w zakładzie karnym byłby niejako premiowany zwolnieniem od konieczności wywiązania się ze zobowiązań finansowych. Okoliczność odbywania kary pozbawienia wolności jest zawiniona przez skazanego i musi on ponosić wszelkie konsekwencje z tym związane.Już tylko na marginesie należy wskazać, iż nie możliwe jest także dokonanie zamiany kary grzywny na prace społecznie użyteczne, gdyż pozbawienie skazanego wolności do dnia 15 grudnia 2024 r. uniemożliwi wykonanie tychże prac.Nie uiszczenie stosownych kwot we wskazanym terminie spowoduje wszczęcie egzekucji komorniczej, która wykaże faktyczną sytuację finansową skazanego. Bezskuteczność egzekucji umożliwi Sądowi rozważenie podjęcia decyzji o zamianie nieuiszczonej grzywny na zastępczą karę pozbawienia wolności.Mając powyższe na uwadze Sąd nie przychylił się do wniosku skazanego.

SSR Anna Kowalska

Pouczenie:

Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia do Sądu Okręgowego w Poznaniu za pośrednictwem Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu.

Zarządzenie:

1. Odnotować w rep. K.2. Odpis postanowienia doręczyć:  - Prokuraturze Rejonowej,  - skazanemu z pouczeniem,3. Po 7 dniach lub z zażaleniem.

Poznań, dnia 24 maja 2024 r.

SSR Anna Kowalska