Postanowienie o umorzeniu postępowania

II SA/Wr 1234/23 15.05.2023

POSTANOWIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kowalska

po rozpoznaniu w dniu 22.06.2023

na posiedzeniu niejawnym

sprawy ze skargi Jana Nowaka

na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu

postanawia

umorzyć postępowanie

(podpis)

UZASADNIENIE

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329). W przedmiotowej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu wniósł Jan Nowak, wskazując, iż mimo wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12.04.2023 stwierdzającego nieważność postanowienia SKO w Poznaniu z dnia 28.02.2023 II SA/Po 5678/22 w sprawie nie podjęto żadnych czynności. Zarządzeniem z dnia 18.05.2023 skarga w trybie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Poznaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu pismem z dnia 25.05.2023, poinformowało, iż decyzją z dnia 23.05.2023 II SA/Po 9012/23 umorzyło postępowanie odwoławcze dotyczące rejestracji samochodu skarżącego. Nadto postanowieniem z tej samej daty II SA/Po 9013/23 podanie skarżącego o zwrot nienależnie pobranej części opłaty za wydanie karty pojazdu przekazało Staroście Poznańskiemu celem rozpoznania; co więcej, wskazano, iż przedmiotowe rozstrzygnięcia zapadły zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12.04.2023, który uprawomocnił się w dniu 26.04.2023. W piśmie z dnia 29.05.2023 skarżący podniósł, iż mimo twierdzeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu skarga jest zasadna; do momentu bowiem wysłania jego skargi do SKO w sprawie nie podjęto żadnych czynności. Orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu zostały zaś antydatowane; świadczy o tym to, iż wydano je w dniu 23.05.2023 a przesłano skarżącemu w dniu 28.05.2023.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów administracji. Z bezczynnością organu administracji mamy zaś do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął innej stosownej czynności. Dla dopuszczalności przeto skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu czy też wiąże się z określonym przeświadczeniem organu, iż stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.03.2022, II OSK 1234/21, "Gazeta Prawnicza" 2022, nr 12). Przed wniesieniem skargi skarżący winien jednak wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., tzn. wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a niewyczerpanie tego środka prawnego przed wniesieniem skargi na bezczynność winno prowadzić do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. W przypadku bezczynności ministra oraz samorządowego kolegium odwoławczego art. 37 § 1 k.p.a. nie ma zastosowania z uwagi na brak organu wyższego stopnia. W tej sytuacji stosując zasadę autokontroli działania organu oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, zdaniem części orzecznictwa należałoby wezwać organ do usunięcia zaistniałego naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie na podstawie art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w wypadku braku stosownego wezwania-jak w niniejszej sprawie-skarga winna ulec odrzuceniu. Sąd orzekający w sprawie podziela pogląd wyrażony w glosie do postanowienia NSA z dnia 22.02.2021 II GSK 4567/20 Maria Wiśniewska, iż w prawie procesowym nie został przewidziany środek odwoławczy-prawo zażalenia-w razie bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego. Oznacza to, że w omawianej sprawie spełniona została przesłanka dopuszczalności skargi do sądu. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, wskazując, iż w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12.04.2023, którym to stwierdzono nieważność postanowienia SKO w Poznaniu z dnia 28.02.2023 w jego sprawie nie podjęto żadnych czynności. Sąd w składzie orzekającym wskazuje, iż w świetle pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 25.05.2023 stosowne czynności w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12.04.2023 zostały przez Kolegium podjęte; decyzją z dnia 23.05.2023 postępowanie odwoławcze zostało umorzone, a postanowieniem z tej samej daty wniosek skarżącego o zwrot nienależnie pobranej części opłaty za wydanie karty pojazdu przekazano Staroście Poznańskiemu. Przedmiotowe akty zostały podjęte w dniu 23.05.2023, po doręczeniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 20.05.2023 zapadłego orzeczenia oraz zwrocie akt postępowania administracyjnego; nie można więc mówić, iż w sprawie mamy do czynienia z bezczynnością organu administracji. Podnoszona przez skarżącego kwestia prawidłowości doręczenia zapadłych rozstrzygnięć bądź jego przypuszczeń co do ewentualnego popełnienia przez urzędnika organu przestępstwa, polegającego na poświadczeniu nieprawdy w zakresie daty wydanego orzeczenia pozostaje zaś poza rozważaniami Sądu, gdyż nie stanowi przedmiotu jego kognicji. Natomiast wątpliwości nie ulega, że decyzja oraz postanowienie zostały przez organ wydane (art. 110 k.p.a.). Zatem stan bezczynności organu nie istnieje, a w konsekwencji postępowanie ze skargi stało się bezprzedmiotowe. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, gdy w toku postępowania przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia, co w rezultacie uniemożliwia dokonanie przez sąd administracyjny stosownej kontroli; wydanie zaś przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu w niniejszej sprawie określonych rozstrzygnięć powoduje, iż nie można mówić o bezczynności tego organu. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 wyżej wskazanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.

(podpis)